Aravenja e Bashkimit Republikës Popullore Bangladesh është një nga më të komplikuarat dhe kontradiktore imazhet e zhvillimit në masë globale. Shteti, që ndodhet në parësi të luftës kundër pasojave të ndryshimit klimatik, shfaq edhe shpejtësi ekonomike shkëlqyese. Trajektorja e saj në shekullin XXI do të përcaktohet nga interakcione komplekse e minacave ekologjike, tendencave demografike, adaptimit teknologjik dhe situatës geopolitike, që lejon të konsiderohet dy skena prinsipalisht të ndryshme.

Skena optimiste: «Tigri i Bengalit» dhe reziljenca klimatike

Nën zhvillimin pozitiv të Bashkgladeshit, ai ka mundësi të rifortej si yll ekonomik i ri në Azinë. Rritja e përhershme e industrisë së tekstilit, diversifikimi i ekonominës me zhvillimin e sektorit farmaceutik, shërbimeve IT dhe shipbuilding, si dhe suksessit në bujqësi, si p.sh. përmirësimi i llojeve rezistente ndaj murgurit, do t’i themelojnë bazën për bllokimin. Dividendi demografik, i cili ekspresohet në pjesë të mëdha të popullsisë të reja dhe të punueshme, me investime të mirët në arsim dhe shëndetësi, mund të transformohet në forçë punëtore të lartë kvalifikuar. Elementi kyç i suksessit do të jetë realizimi i programave të mëdha për adaptim të ndryshimit klimatik.Ndërtimi i dyamantëve dhe struktura të mbrojtura, krijimi i sistemëve të parapëlqyeshme për urdalet dhe planët e dëbimit forçës së rrezikut, do t’i lejojnë të ulë pasojat e katastrofave natyrore. Rikjoftimi i kuptimit ndërkombëtar të ujës së Bashkgladeshit do t’i hapë rrugën tek «financat verdes» dhe teknologjitë, duke i transformuar Bashkgladeshin në lider botëror në fjalë të reziljençës klimatike. Në këtë skenë, shteti do t’arritojë statusin e shtetit me të ardhma më të larta, por edhe do t’jenë shembull i suksessit në mënyrë të suksesshme të kundërshtimit me sfidat sistematike.

Skena pesimiste: Apokaliptumi klimatik dhe kolapsi humanitar

Trajektoria kundërt udhëron drejt një krizi humane dhe ekologjike të thellë. Tharja e shpejtë e qelizave himalayes dhe rritja e nivelit të Detit të Veriut, ndryshuar nga shkëmbimi i ujit të gurit në deltën e Gangesit, do të çojë në ndërtesën e deri në 20% të territorit shtetit. Kjo do t’i çojë në migrimin masiv i milionëve «refugjatëve klimatikë» në qytete të mbushur me popull, si Daka dhe Chittagong, që do t’jenë në gjendje të ofrojnë banime, ujë të pijshëm dhe shërbime hygienike. Vështirësitë e infeksionit, si kolera dhe febrë e dengut, do t’jenë zakon. Progresi ekonomik do t’i kthehet brenda: shkatërrimi i tokave bujqësore me ujë të murgurit do t’i çojë në krizë të ushqimit, ndërsa urdalet e ripetuese e shkatërruese do t’i paralizojnë infrastrukturën tekstili kritike për shtetin. Tensioni social, në fund të luftës për resurse të përmirësuara dhe instabiliteti politik, mund t’i provokuojnë kolapsin e institucioneve shtetërore me gjatë kohë, duke i transformuar Bashkgladeshin në qendër të një nga më të mëdha katastrofët humanitare moderne.

Kryqi demografik dhe potenciali arsimor

Dinamika demografike do t’ju vërehet në realizimin e skenës së tillë ose tjetrë. Shteti gjendet në fazën e fundit të kalimit demografik, kur rritja e ruritës do t’i lëvizë pjesën e popullsisë ekonomikisht aktive. Nëse shteti do të krijojë punët e mirët për këtë gjeneratë të reja dhe do t’i sigurojë konkurrueshmërinë në tregun global me reformën e arsimit që është orientuar ndaj aftësive digitale dhe anglishtes, kjo do t’jenë motor i rritjes. Por, nëse investimet në kapitalin human janë të pakta, shteti do t’i kthehet në punët masive të përgjithshme dhe socialin e shkatërruar, që do t’i shqetësojë të gjitha problemat tjerë.

Balanci geopolitik dhe kooperimi regional

Aravenja e Bashkgladeshit është e përkohshme me aftësinë e saj për t’u lëvizur në situatë geopolitike komplekse. Shteti ka historikisht lëvizur midis interesave të Indisë dhe Kinasë. Në skenën optimiste, ai do të mund t’i përdorë këtë konkurrencë për t’attractuar investime në infrastrukturë, duke u fuqizuar edhe me lidhjet me botën myslimane dhe Perëndim. Rëndësia e rëndësishme do të jetë bashkëpunimi me Indinë për menaxhimin e resurseve ujore transgraniqë, si Gangesi dhe Brahmaputra. Në variantin pesimist, rritja e konflikteve regionalë dhe konflikteve ujore do t’i shkatërrojnë potencialin e kooperimit, duke i lënë Bashkgladeshin vetëm me sfidat klimatike dhe migracionale që rriten. Në këtë mënyrë, destinimi i shtetit varet nga balanci i thellë midis reformave të brendshme, suportit ndërkombëtar dhe aftësisë së shoqërisë njerëzore për t’u kundërshtuar minacave globale.

Permanent link to this publication: