«Бастилия узета»: трајни изрази, пословици, изреки и штоци о најважниот тврдина на Франција

14 јули 1789 година парискиот натпор узео штурм на тврдината-задениште Бастилија. Ова случба се чуше низ целотата светот и секогаш измениле низ историската насока. Но заедно со револуцијата Бастилијата ги родила и целосен дел од културата — трајни изрази, пословици, изреки и безброј штоци кои сè уште живеат. Од школските анекдоти до филозофските цитати — образот на Бастилијата сиropочно е вмесен во јазикот, стана симбол не само на слобода, туку и народен хумор.

«Узети Бастилија»: главниот фразеологизам на револуцијата

Најпознатият трајен израз поврзан со Бастилијата е, без сумнение, «узети Бастилија». Во првобитен смисол оној значи штурм на тврдината на 14 јули 1789 година, но во преносен смисол симболизира победа над угнетувањето, пораструшување на стариот ред и триумф на слободата. Како пишат историчарите, «неговото падение симболизира крајот на стариот свет». Ова израз се користи како нарицател за секое решително дејство против неправедноста.

Во литературата го наоѓаме во најразлични контексти. На пример, во една од цитатите од руска класика читаме: «Добро, ако постои трибина чиј głos покаже ред — ред на човечката природа, ако има заедничка цел — тврдина што треба да биде узета, Бастилија што треба да биде разрушена. — Бастилијата е узета. Револуцијата победи». Овде Бастилијата служи како метафора на сакајуца тиранија која народот мора да ја разруши.

Одделно внимание струи и самото име «Бастилија» (од францускиот bastille — тврдина), кое во многу јазици стана нарицател за затвор или место на затвор. На пример, во англискиот сленг, зборот «bastille» беше користен како општо означување за затвор, а неговата скратена форма «steel» беше најпопуларното израз меѓу ниските класи. Во преносен смисол «да седиш во Бастилија» значеше да биш во затвор, а «да избегнеш од Бастилија» значеше да си обесштитете слобода.

«Денот на узетувањето на Бастилија го поминал во празност»: крилат израз од «Љубов и гулби

Вероятно, најпознатата фраза за Бастилијата во постсоветското простор дошла не од учебниците по историја, туку од филмот. Во филмот на Владимир Меньшов «Љубов и гулби» (1984) глумецот Сергеј Юрски — дядо Митя — го зема од одвоен календар и разочарано дише: «Не пиех, не пиех! Иако имаш повод — денот на узетувањето на Бастилија го поминал во празност!».

Оваа реплика станала афоризам. Тысячите луѓе го споменуваат францускиот национален празник точку така — како повод за пиене кој беше пропуштен. Фразата «денот на узетувањето на Бастилија го поминал во празност» долго време ги надминува границите на филмот и станала траен израз што означува пропуштена можност за празник или застоле. Понекогаш го цитираат иронично, понекогаш — со лека носталгија по оние времиња кога и историските настани се ставеле во служба на народниот хумор.

На пример, самиото традиција за поврзување на Бастилијата со пиенето не е случаен. По разрушувањето на тврдината, на неговото место беше поставена плоча со натписот: «Здраво, тука танцуваат, и сè ќе биде добро» (ici l’on danse, ah ça ira, ah ça ira!). Така дядо Митя, без да го знае, продолжи многовековната традиција — да ги превртува симболите на тиранија во места за веселие.

«Сирока Бастилија» и други литературни изрази

Во руска класика Бастилијата не остана без внимание. Во пиесата на Михаил Булгаков «Кабала светоше» глумецот вели: «Приемай, сирока Бастилија!». Ова израз звучи како проклетие или призив за суд — образ на сирока, мрачна тврдина која е спремна да ги поголта следната жртва. Ова израз подсилува зловешната репутација на Бастилијата како место каде луѓето исчезнуваа без суд и следствие.

Интересно е и изразот «Lettre de cachet» — «пismo со печат». Ова беше кралски указ кој му овозможуваше на кралот да ги затвори луѓето во Бастилија без суд, по лично решение на монарха. Самата фраза станала симбол на произвол и беззаконие, а во преносен смисол означува секое неправедно наредба или одлука.

Народни изреки и крилати изрази

Во народната памет Бастилијата оставила не само тешки, туку и иронични следи. На пример, постои шуточна изрека: «Од Мордаунт и од Бастилија не се зрекавай» — намек на тоа што може да дојде во затвор и најзнатниот човек. А во средината на ценителите на творештвото на Александар Дума има и друга оstraota: «Сем пати мери, еден Бел-Ил утврди» — пародija на позната пословица каде што «отрежи» се заменува со име на друга тврдина, поврзана со приче за мушкетерите.

Во Франција, разбира се, постојат многу идиоми поврзани со Револуцијата и 14 јули. На пример, фразата «Les carottes sont cuites» («морковите се варени») значи што делото е направено и нема повратна патека — точно како по узетувањето на Бастилија. А девизот «Свобода. Равенство. Братство» станал не само лозунг, туку и крилат израз кој го цитираат низ целиот свет.

Школски анекдоти: кои ги узеле Бастилија?

Најпопуларната штоца за Бастилијата е, без сумнение, класичниот школски анекдот. Учителката го прашува ученикот: «Кои ги узеле Бастилија?» Той честно одговара: «Аз не ги узел!». Накажете — следна серија од одговори: учителката е во буна, завучниот учитец е во недоумение, директорот е во отчаяние. Овој анекдот живее во стотици варијации. Во една од нив Вовочка објаснува: «Не знам, аз не ги узел!», а неговиот татко додава: «Не знам, ги узел или не ги узел, но не ги донел дома».

Друг популаран дијалог:

— За што добиваш двојка, сине? — За Бастилија, тате! — А што е тоа? — Тврдина таква. — Колку градуси? — Не знам, ги узел штурмом. — Значи, тврда, зараза!

Овие штоци се смешни точно поради нивната абсурдност: детето го прифатува историското догаѓање како кражба, а тврдината како алкохолен пијалак. Ова покажува колку далеку може да се прошири народната фантазија од историската правда, превртувајќи великото догаѓање во повод за беззлобен смях.

Во англојазичниот свет има и свои каламбури. На пример: «Зашто француската револуција е слична на сувиот закон? Затоа што и двете се одржуваат од Бурбоните!» (Bourbon — и династија, и виски). Или: «Слухал си штоцата за Денот на узетувањето на Бастилија? Ова е само бунт!» (play on words: riot — бунт, но и веселие).

Инострански хумор: puns и каламбури

Во интернетот можеш да најдеш стотици штоци за Бастилија, изградени на игра на зборови. Ето неколку примери од англиските мрежни места:

• «Зашто багетот оди на вечерата? Затоа што сакал да «повеќе» до случајот» (rise — и да се повише, и да се приближи).
• «Денот на узетувањето на Бастилија без сирене — овој не е бриан!» (un-brie-lievable — невероятно).
• «Како е најдоброто јадење на Француската револуција? Еклер слобода!» (liberty éclair — игра на зборови со éclair и liberty).
• «Зашто француските пекари го пекат дополнителен хляб на Денот на узетувањето на Бастилија? Затоа што знаат дека сите ќе се соберат да «штурмуваат» нивната пекарница!»

Исто така, има и познато пикап лине: «Ей, девојка, си Француска револуција? Затоа што секогаш се претпоставувам дека си без штаници» (sans-culottes — буквално «без штаници», таковото беше името на револуционерите). Оваа оstraота, конечно, е на границата на фол, но е одлично да го илюстрира како историскиот образ може да се претвори во повод за флирт.

Бастилија како meme: од историја до интернет култура

丹as, образот на Бастилијата живее не само во анекдотите, туку и во интернет мемовите. Фразата «денот на узетувањето на Бастилија го поминал во празност» станала еден од најцитираниот киноафоризми во Рунету. Оваа фраза се користи кога се штаат да се поштрчат за пропуштениот празник или неуспешната вечера. А во англојазичниот дел од социалните мрежи има и слики со натписи како «Bastille Day: the one holiday where storming something is actually encouraged» («Денот на Бастилија: единствениот празник каде штурмувањето на нешто наистина е повеќе»).

Мемовите и штоците за Бастилија не се само забава. Овој покажува како историското догаѓање, оддалечено од нас со векови, продолжува да живее во јазикот и културата. Ние се смеиме над Бастилија, бидејќи таа вече не е застрашувачка, туку вдорува — на слобода, на празник и дор even на добра штоца.

Зavrшек

Бастилијата е долгое време разрушена, но нејзиниот образ живее во илјадници изрази, пословици и штоци. Од сериозните фразеолози како «узети Бастилија» до абсурдните школски анекдоти, од филозофските цитати на класиките до интернет мемовите — тврдината која некогаш симболизираше тиранија, денеска стана симбол на народното остроумие. И можеби тоа е најдобрата победа на револуцијата: да можеш да го претвориш најмрачниот симбол во повод за усмивка.

Постоянный адрес данной публикации: