Goodwill si principi i etikës: perspektiva shkencore e maksimumit universal

Principi «goodwill» («bëj mirë» ose «krijoni mirë»), shpesh shihet si maksima morale, por ai mund t'i analizohet si fenomen me bazë empirike në biologjinë evolucionare, shkencën e neuronëve, psikologjinë dhe sociologjinë. Ky princip tregon se ai është jo vetëm një kërkesë, por edhe reflektim i mekanizmeve të thella që sigurojnë jetën dhe zhvillimin e sistemeve shoqërore komplekse, përfshirë shoqërinë njerëzore.

Bazë evolucionare-biologjike: altruizmi si strategji e adaptimit

Prej pozitës së teorjisë së evolucionit, «goodwill-i» i pa kushtëzues është paradoksal, sepse do të ulë shanset e jetës së individit. Por disa mekanizma e paraqesin përqendrimin e tij:

Shërbimi i afërmave (teoria e W. Hamilton). Gjenët që e bëjnë osin e ndihmuar afërmave (edhe në kusht të vetëm), mund t'i përhapen, sepse favorizojnë jetën e gjenëve të përbashkëta. «Mirëtja» këtu është drejtuar për rritjen e adaptimit inkluziv.

Altruizmi reciprok (teoria e R. Trivers). «Ty-më, më-tu’. Individuet që praktikojnë ndihmën reciproke fitojnë në perspektivën e gjatë. Ky mekanizëm kërkon aftësi kognitivë të mëdha për identifikimin e «shpellaresh» dhe për kujtesën e veprimtarive. Goodwill-i bëhet strategji për ndërtimin e koalicionesh që kanë qëndrim.

Shërbimi i grupit. Grupet, në të cilat ndodhet më shumë kooperimi dhe ndihmë reciproke (goodwill-i), mund të kenë avantazh në konkurrencë me grupe të tjera, ku dominon comportamenti egoist.

Së kështu, propensi për mirëtjen ka një bazë «genetike», që në shoqërinë njerëzore është e rritur nga kultura dhe moralja.

Neurobiologjia e goodwill-i: sistemi i pagesave dhe neuronët e mirritshëm
Shkencat moderne të neuronëve tregon se veprimet e mirëve aktivizojnë në mendjen ato zona që janë aktivizuar edhe nga pagesat bazë (hëndresh, para, qëndrim).

aktivizimi i sistemit mesolimbik. Kur njeriu bën një veprim altruist ose edhe planifikon atë, aktivizohen zona vëndore e copës së mbulimit (VTA) dhe kërcelli i pranishëm (Nucleus Accumbens), që prodhojnë dopamin — neurotransmitter i lidhur me motivimin dhe qëndrimin. Kjo gjendje quhet «euforia e ndihmës» (helper's high).

Roli i rajonit të ishullit dhe kërcellit të pjesës së paraqitshme. Këto zona, lidhur me empatinë dhe procesimin e emocioneve shoqërore, punojnë aktivisht kur shihen suflimet e tjerëve dhe kërkohen ndihmë. Neuronët e mirritshëm na lejojnë të «shihim» gjendjen e tjerëve, që është bazë neurobiologjike e empatisë.

Oksitocin — «hormoni i besimit dhe mirëdeshës’. Veprimi i mirëtjes dhe marrja e tij stimulojnë lëshimin e oksitocin, që fuqizon sentimentin e përkthimit, ulë frijën e ngjarjeve dhe dëshirën, rritë nivelin e besimit dhe disponueshmërisë për kooperimin.

Së kështu, mendja na pageson për goodwill-i, e bëjnë atë brenda qëndrimit të mirë dhe motivues.

Efektet psikologjike dhe shoqërore: mirëtja si mirëqenie shoqërore

Në nivelin e madh, principi i goodwill-i përformon funksione të rëndësishme për qëndrueshmërinë e shoqërisë:

Ulja e çmimit të transaksionit. Në shoqërinë ku ndihma dhe besimi janë normalitet, më pak resurse përdoren për kontroll, mbrojtje dhe gjetja e gjyqëve. Goodwill-i shquhet si institut shoqëror i panormëruar, që rrit efikasitetin e sistemit.

Forcja e kapitalit shoqëror. Besimi, normat e reciprokitetit dhe rrjetet e pjesëmarrjes civile, që zhvillohen nga praktikat e goodwill-i, formojnë bazën e kapitalit shoqëror. Kapitali shoqëror i lartë korrespondohet me prosperitetin ekonomik, mirëqenien e popullit dhe më të madhët qëndrueshmëria ndaj krizave.

Mirëqeniet e psikologjike të individit. Shumë studime në psikologjinë pozitive (p.sh., punimet e Sonës Lubomirsky) tregon se veprimi prosocial (volontarizmi, ndihma, mirëqenie) është një nga mënyrat më sigurta për të rritur nivelin e qenies së vetëm dhe qenies së jetës. Kjo krijon një përsëri pozitive.

Fondacioni historiko-filozofik: nga kategorikus i kushtëzuar deri te utilitarizmi

Principi i goodwill-i është qendror për shumë sisteme etike:

I. Kant dhe kategorikus i kushtëzuar. Megjithëse Kant i bënte theksim në detyrë, jo në rezultate, formullimi i tij «përputhuni në mënyrë që gjithmonë ti traktosh njerëzët dhe në mendjen tuaj, dhe në mendjen e çdo tjeri, si objektiv dhe jo vetëm si mjet» kërkon respektin dhe promovimin e mirëqenies së tjerëve.

Utilitarizmi (I. Bentam, J.S. Mill). Princi i maksimumit të qenies së mirë për numrin më të madh të njerëzve (maksimizimi i utilitetit) pres goodwill-i si veprim, që rrit mirëqenien e përgjithshme.

Sistemet etike religjioze. «Rregulla e mirëqenies së mirëqenies» («Përputhuni me tjerët siç doni të jeni me veten’), që gjendet në kristianizëm, judaizëm, islam, budizëm dhe konfusianizëm, është formulimi i drejtpërdrejtë i principit të goodwill-i reciprok.

Shembujt dhe studimet moderne
Efekti i vërtetimit të shënjestër dhe e mbylljes së tij. Ekperimenti klasik i Daryl dhe Latane tregon se njerëzit më pak ndihmojnë në praninë e tjerëve (diferencimi i përgjegjësisë). Por studimet pasardhëse tregon se e dituritë për këtë efekt dhe thirrja e drejtpërdrejtë për ndihmë tek një individ specifik rrit shansin e goodwill-i.

Lojrat e kooperimit. Në eksperimente ekonomike, si «Diлема e burgarit» ose «Loja e besimit’, njerëzit tregojnë gati të kooperojnë dhe të besojnë, edhe me personazhë të panjohur, që çon në fitime më të mëdha në veprimtaritë e përsëritura.

Riziket globale dhe goodwill-i. Në shekullin XXI, principi i goodwill-i zgjatet deri në nivelin global dhe intergeneracional. Beteja kundër ndryshimit klimatik, ndihma për refugjatët, ruajtja e llojeve biologjike — këto janë formët e «goodwill-i’ të shkallëruar, që drejtohen tek «tjetri’ abstrakt dhe gjeneracionet e ardhshme.

Përfundim

Goodwill-i si principi i etikës është më shumë se një dorëshkrim i mirë, por strategji pragmatike dhe e thellë e rrënjëzuar në biologjinë dhe psikologjinë tonë. Ai është i fitueshëm në nivelin individual (pagesa neurokimike, qenie), në nivelin grupi (riqarkësimi i lidhjeve, jetë), dhe në nivelin shoqëror (ulja e çmimit të transaksionit, rritja e kapitalit). Shkencat tregon se të qenë mirë është natural për njeriun, por kultura dhe sistemet etike i kultivojnë dhe racionalizojnë këtë propensi të gjeneruar. Në botën që kundërshton probleme komplekse që kërkojnë kooperimin, principi i goodwill-i i transformohet në kusht të nevojshëm për jetën e jetës së njerëzisë së civilizuar. Kjo është investim në kapitalin social dhe psikologjik, i cili i jep dividende si individ, ashtu edhe shoqëria në përgjithësi.

Постоянный адрес данной публикации: