Shpërbërjet nga gjuha franceze në gjuhën ruse pas luftës 1812: Paradoxa influencës kulturore

Hyrje: Nga antagonizmi në adaptim

Lufta 1812, e pranishme si nacional-çliruese dhe patriotike, ka krijuar një trend ideologjik të fuqishëm për heqjen e gjithçkës që është franceze si armiqëse. Megjithatë, proceset gjuhësore kanë treguar paradoks: përmes francofobisë zyrtë dhe publike, gjuha franceze dhe influencat e saj leksikore nuk kanë zhduk, por kanë adaptuar, theksuar në strukturën gjuhësore ruse. Periodi pas luftës ka qenë kohë e përmirësimit që nuk ka përfunduar, por e ka transformuar kualifikisht: prej fushës së etiketës së publike, ata kanë kaluar në fushat e jetës, artit, politikës dhe mendimit social, zakonisht humbëndësh koloret «galleske» dhe kanë fituar statusin e leksikologjisë neutrale ose çdoherët e lartë.

1. Konteksti historik: ndryshimi i paradigmat kulturore

Përpara vitit 1812, gjuha franceze ishte gjuha aristrokacie, një lloj «latinë» e lartës së jetës. Lufta kombëtare ka ndryshuar rradhën e saj: përdorimi publik u bë simbol i tonit të keq, por edhe i papatriotik. Megjithatë, në vitet 1820-të, me hapjen e kufijve pas Shpërblimit të Armitës së Rusisë, aristrokacia (veçanërisht oficierët) u rikundërrua me kulturën franceze, por jo si etalon, por si objekt i kritikës së mendimit. Kjo ka prodhuar një përkufizim dytësor: heqja gjuhësore në publik dhe vazhdimi i përmirësimit të privat dhe intelektual në fushën e letërsisë.

2. Përshkallët thematike të shpërbërjeve pas luftës

Shpërbërtjet nuk kanë qenë ashtu sa prej fjalëve të fesë së salonit, por prej fushave që ishin aktuale për shoqërinë pas luftës dhe para dekabristëve.

A) Arti i luftës dhe administrata:
Rusia, e bërë shtetin kryesor evropian, ka shpërbërë terma që kanë të bëjnë me realitetin e ri ushtarak dhe civil. Për shembull:

«Eshelon» (fr. échelon — kënd, shkallë) — fillimisht term i ushtarak, por më vonë i përdorur për kompozimin e trenave hekurudhore.

«Sapeur» (fr. sapeur), «mina» (fr. mine) — terma e ushtrisë së inxhinierisë, që kanë fituar aktualitet të veçant pas luftës.

«Rregim» (fr. régime) — në kuptimin e sistemit shtetëror ose rregullit të caktuar.

B) Politika dhe mendimi social:
Në këtë kohë fillon përmirësimi i leksikologjisë që ka të bëjë me ide të rreth revolucionit dhe liberalizmit, i cili do të arrinte kulmin në mes të shekullit.

«Parlament» (fr. parlement), «burgesia» (fr. bourgeoisie), «proletariata» (fr. prolétariat — përmes letërsisë socialistike franceze).

«Intelligencja» — gjithësisht fjala ka origjinën latine, por është hyrë në gjuhën ruse përmes polakëve, të cilët, në turn, e kanë shpërbërë atë nga franceze (intelligentsia).

«Komunizmi» (fr. communisme), «socializmi» (fr. socialisme).

В) Letërsia, arti dhe moda:
Franca mbeti legjendë e gjuhës. Fjalët e reja përshkruan realitët e jetës kulturore:

«Vodevil» (fr. vaudeville), «repertuar» (fr. répertoire), «pjesa» (fr. pièce).

«Avanqardi» (fr. avant-garde) — fillimisht term i ushtarak, por më vonë i përdorur në kuptim të transferuar.

«Boulevard» (fr. boulevard — shirinjë e gjerë në vendin e fortifikimeve të vjetra), «trotuar» (fr. trottoir).

«Model» (fr. modèle), «manekeni» (fr. mannequin), «korseti» (fr. corset).

Г) Leksika e jetës së përditshme dhe gastronomia:
Fjalat këto u bënë shpejt ruse, duke humbur perceptimin si të huaja.

«Marmelad» (fr. marmelade), «majonези» (fr. mayonnaise), «omelet» (fr. omelette), «bulion» (fr. bouillon).

«Mbijë» (fr. meuble), «garderobi» (fr. garde-robe), «toiletta» (fr. toilette — fillimisht «shpërritje», «përmbajtje e rregullt»).

3. Futura leksikologjie e shpërbërjeve: asimilimi dhe ndryshimet semantike

Pas vitit 1812, shpërbërtjet kanë kaluar nën një filtri më të rëndë të kujdestarisë së kombëtë.

Adaptimi semantik: Fjalat zakonisht kanë fituar kuptim të ri, specifikisht rus. Për shembull, «sharomijanik» — nga fjalës franceze cher ami («ami i mirë»), me të cilën kërkonin ushtritë franceze shpërngulët nga Rusia ushqim nga banorët lokalë. Fjala ka fituar tonin e peticionarit.

Obroti fonetik dhe morfologjik: Fjalat aktivisht kanë mbajtur rregullat e gjuhës së ruse: «restorani» (fr. restaurant) ka fituar skenën ruse, «kofej» (fr. café) është gjini i bashkëkohshëm, përmes të cilit është i parë.

Ndryshimi funksional: Në kohën e luftës, gallicizmat ishin markues i statusit shoqëror, por pas luftës, ata zakonisht u bënë nevojës së nominativës, duke mbuluar hollësitë për koncepte të reja.

Fakt interesant: Fjala «gallicizmi» (fr. gallicisme) — simbol i shpërbërjes franceze — ka ujitur në përdorimin shkencor rus vetëm në fillimin e shekullit XIX, në kohën e aktivizimit të mendimit për këtë fenomen gjuhësor.

4. Roli i letërsisë: nga Karamzin deri në Gogol

Pishtarët rusë kanë luajtur rolin kryesor në destinën e fjalëve franceze. Në fund të shekullit XVIII, N.M. Karamzin e përdorte qartë kalkët nga franceze («trogjtor» nga touchant, «industri» nga industrie), por pas luftës, rreshtja u bë më kritike. A.S. Griboedov në «Gjoka e umës» (1824) e kërcënoi kombinatën «franceze me njevërdhënër». Megjithatë, gjuha e komedisë përmban shumë shpërbërje që kanë qenë pranë («restoracioni», «publika», «kalamburi»). V.G. Belinski në vitet 1840-të aktivisht përdorte dhe propagandonte leksikën e re politike franceze, e cila e shënon instrumentin për ekspresimin e ideve progresive.

Përfundim: Përfundimi i epokës neoimperiale

Lufta 1812 nuk ka ndaluar procesin e shpërbërjeve, por ka ndryshuar rradhën e tij dhe ngjyrën ideologjike. Nga gjuha simbole e kulturës të huaja, por edhe e shpallur, franceze u bë një nga kanalët kryesorë për praninë në Rusi të koncepteve moderne evropiane politike, sociale dhe shkencore. Shumica e shpërbërjeve të kësaj kohe nuk janë mode të shkurtër; ata kanë simbolizuar realitët për të cilat nuk ka ekvivalente në gjuhën ruse, dhe për këtë arsye kanë u kërcëruar, duke u bërë pjesë të përbërë të leksikës së ruse.

Shtakhtë, epoka pas luftës ka treguar se proceset gjuhësore kanë inercë të madhe dhe ndjekin logjikën e nevojës kulturore-intelektuale, e cila mund të kundërshtojë tendencat politike të momentit. Shpërbërtjet franceze pas vitit 1812 janë një shembull i rezistentës kulturore dhe të aftësisë së gjuhës për të zgjeruar, edhe tek «fituesit» në konfliktin ideologjik me burimin.

Постоянный адрес данной публикации: