Лингva franca: fenomeni i gjuhës mesme në historinë dhe modernitetin

Paraqitja: Ndryshkimi komunikativ i si motor i evolucionit gjuhërisht

Lingva franca (nga italisht «lingua franca» — «gjuhë e frankëve», ku «frankët» do të thotë të gjithë evropët veriorë) është gjuhë ose dialect, sistematikisht përdorur për komunikim midis njerëzve, për të cilët ai nuk është i lindur. Ai nuk është vetëm një mëshirë gjuhësh, por një instrument funksional, që shfaqet në zonat me kontakte të theksuara: tregtia, diplomacia, shkencat, religjia, administrimi i imperimeve etnikisht shumëfishta. Studiimi i tij ndodh në kufirin e sociolinguistikës, historisë dhe antropologjisë dhe tregon si nevojat komunikative krijojnë sisteme gjuhësore të reja.

Prototipet historike: nga antikiteti deri në Mesjetë

1. Gjuha akkadike (XXIII–VII vjet para Krishtit): Në Mesopotamia e lashtë, gjuha akkadike (semitske) u bë gjuha e administrimit dhe diplomatisë ndërkombëtare, duke zëvëndësuar gjuhën e shumëfishtët. Tegjët me shkrim në akkadikë, gjetur në arkivën e Amarnës (Egjipti) dhe në Hatùsë (përroitë e Hetit), tregojnë rolin e tij si koine diplomatik në Ballkanin e Mesëm.

2. Koine (ἡ κοινὴ διάλεκτος) — «gjuhë e përgjithshme» (IV vjet para Krishtit — IV vjet pas Krishtit): Shfaqet në bazë të dialectit atik të grekërisë pas fitores së Aleksandrit të Madh. U bë gjuha e botës elenistike nga Sicília deri në Indinë, duke bashkëngjitur shkencën (trajtet e Arkhimedës), literaturën (Siputaginta — përkthimi i Vjetërmbledhjes) dhe Krishterimin e hershëm (Nëntori është shkruar në koine).

3. Llatina: Përshkruhet si një shembull klasik i linqve franca imperistike dhe post-imperistike. Pas rënies së Perandorisë Romake Perëndimore, llatina mbeti gjuha e kishës, shkencës, edukimit dhe drejtësisë ndërkombëtare në Evropë deri në shekullin e XVIII. Ky ishte një kod shkruar dhe ritual, i disponueshëm vetëm elitës.

Lingva franca klasike e Detit të Midisë

Të vërtetën «lingva franca» (ose «sabir») është një përditës, që u formua në Detin e Meshtëm Lindor në kohën e Kryqëzimit (XI–XIX vjet). Fonetika e tij ishte kryesisht romane (sipas fjalëve italiane, provansale, spanjolle), gjuhëja ishte me gjuhësim të shumëfishtë, me elemente greke, arabe, turke. Mbi këtë fjalejë tregtarët, piratët, diplomatët dhe skllevërit. Shembull i fjalës: «Mi non mirato tuo. Perche ti parla?» («Ja na nuk e shihem. Pse ju flas?). Ky ishte një tiparik pidjinësh tregtar me përdorim situativ.

Epoka koloniale dhe gjuhët globale të reja

Epoka e Zbulimeve të Madhëra ka krijuar linqve franca të reja, shpesh në formë të përditësish ose kreolë:

• Suahili: Është gjuha e popullit të bregut të Afrikës Lindore, i pasurizuar me leksikë arabe. Nëpërmjet tregtisë dhe më vonë me administrimin kolonial gjerman, pastaj britanik, u bë gjuha ndërkombëtare e Afrikës për milionë njerëz nga Kenia deri në Kongo.

• Hindustani (baza u rëndësishme e urdu dhe hindishtës): U formua në armitë dhe në tregjet e Indisë Veriore si hybrid persian, arabe dhe dialectët lokale. U bë gjuha e komunikimit ndërkombëtar në Britaninë Indike.

• Tok-pisin (Nëna-Guinea): Gjuhë kreol me bazë angleze, që u bë gjuha shtetërore e Papoas-Nëna-Guineës dhe që bashkangjiturë shumë grupa etnike.

Lingva franca globale moderne

Në shekujt XX–XXI, rolin e linqve franca e kanë gjuhët, statusi i cilës është i përcaktuar jo nga fitoret ushtarake, por nga influencat ekonomike, teknologjike dhe kulturore.

1. Anglisht si linqva franca globale (Global English): Dominon në shkencë (më shumë se 90% artikujve të indeksuar), aviacionin (ikaо), diplomacinë, IT-industrinë, pop-kulturën. Është e rëndësishme të kufizohet English as a Native Language (ENL) dhe English as a Lingua Franca (ELF), i cili shpesh funksionon sipas rregullave të thjeshtë, të pranishme për komunikimin ndërkombëtar («Globish»).

2. Rusishtja në hapësirën post-sovjetike: Mëmban rolin e linqve franca në shtetet e Bashkimit të Shtetëve Sovjetikë dhe në rajonin e Evropës së Jugut për gjeneracionin e vjetër dhe në disa fusha profesionale, si rezultat i trashëgimisë së sovjetike.

3. Chinishtja (putunhuà): U zhvillua si linqva franca brenda Kinës (që bashkangjiturë popullin me dialecte të ndryshëm) dhe në kontaktet biznesore në Azinë Juglindore.

4. Gjuhët artificiale: Përvojë për të krijuar një linqva franca të neutralë (esperanto, volapük) nuk arriti sukses për shkak të mungesës së bazës politiko-ekonomike.

Carakteristikat gjuhësore dhe funksionet sociale

Lingva franca zakonisht karakterizohet:

• Gjuhësim të thjeshtë: Fshirja e përgjithshme të paradigmat, harmonive, formave kohore.

• Reductimi i fonetikës: Aplikimi te patërrës fonetike që është për shumë.

• Lexikëzim: Zgjedhja prej gjuhëve të pjesëmarrësve në komunikim.

Funksionet sociale:

• Integrative: Bashkangjitet grupët e ndryshëm (si suahilit në Afrikë).

• Instrumentale: zgjidhet problemi praktik (tregtia, administrimi).

• Simbolike: Asocionohet me prestëgjendjen, modernizimin, hyrjen në arsim (anglisht sot).

Problemat dhe kritikat

1. Ujëzimi gjuhësor: Dominimi i një gjuhe (anglisht) vendos njerëz të tjerët në pozicion të papërshtatshëm, që kërkojnë resurse të mëtejshme për mësimin e tij.

2. Ujëzimi i gjuhës së shumëfishtë: Linqva franca globali mund të zëvëndësojë gjuhët e vogla nga fushat e arsimit, shkencës dhe biznesit.

3. Heqja kulturore: Shpërndarja e gjuhës bëhet me normat dhe vlerat kulturore të vendit lider, që mund të pranohet si neokolonializëm.

Shpikja: Instrument dinamik i njerëzërisë

Lingva franca është një gjuhë e pasur, jo një proces komunikativ jetësor, i adaptuar në nevojat kohës. Nga sabishti deti i Meshtëm deri në anglishtin global, ai tregon vektoret kryesore të historisë njerëzore: tregtia, fitoret, migrimet, revolucionet teknologjike dhe globalizimi. Futuri i linqve franca, shumë shumë, do të jetë i lidhur me zhvillimin e modelave plurilingvistike, ku në fushat dhe rajonet të ndryshme do të ekzistojnë disa gjuhë mesmjetare (anglisht, kinez, spanjoll, arabisht). Kuptimi i fenomenit të linqve franca jep mundësi të shihet gjuha si më shumë se një mjet për ekspresim identiteti, por edhe si instrument pragmatik për jetën e mirë dhe bashkëpunimin në botën e shumëpolarizuar.

Постоянный адрес данной публикации: