«Ja ujtim jo nuk prej punëve. Ja ujtim prej njerëzve. Prej faqes tyre, prej pyetjeve tyre, prej këqyrjeve tyre. Prej kësaj që duhet të qenë i drejtësishëm, kur brenda është boshë». Kjo nuk është për tretje fizike. Kjo është tretje morale. Shtaturi kur shpirti u shpreson nga tensioni i vazhdueshëm i përgjegjësisë, kur zgjedhja midis «keq» dhe «më keq» bëhet e zakonshme. Kjo është tretje prej nevojës së qenë i dobishëm, kur këtë nuk ka më fuqi.

Sa çështë tretja morale

Tretja morale nuk është tretje, megjithëse ata shpesh dalin hand për dorë. Tretja është i shpresur i resurseve. Tretja morale është i shpresur i sensit. Tu jeni i mbyllur për këtë që ju bëhet. Për këtë që jetë e rëndësishme. Tu ujtim prej e drejtesisë së botës, prej nevojës së pranuar e vendosura, prej kësaj që nuk jeni i mundur të ndihmojë të gjithë, që dëshirojnë ndihmë. Kjo është shtaturi kur shpirti është i ngaritur. Kjo që jeni i mëshirshëm për shpirtin e tjerëve, por nuk jeni i mëshirshëm për ta lehtësuar.

Sa njihet tretja morale

Sindromet: apati, nervoziteti, sentimi i dëshpëruarisë për se nuk bëhet më i shumtë. Cinizmi si mbrojtje. Ty filloni t’i takoni me që më parë shkaktonte dëshirë. Ty u bëjnë i mbyllur për të mirinë. Ty jeni i mbyllur që veprat tuaja janë i përfundueshëm. Ty ju vjen i vështirë të koncentroheni. Ty humbët interesin për ato që më parë i braktisnin rrembull. Ty i shmangeni komunikimin me njerëz që kërkojnë ndihmë, sepse nuk jeni më i mundur t’i jeni i ndihmueshëm. Kjo nuk është depresion, megjithëse mund t’i kalon tek ajo. Kjo është një signal: sistemi moral tuaj është i ngaritur.

Së çështë e paraqitet

Tretja morale paraqitet, kur kemi marrë përgjegjësi për ato që nuk jemi i kontrollueshëm. Dëshirojmë që botës të jetë e drejtë, që të gjithë të jenë e mbuluar, që nuk ai nuk të ketë këqyrje. Por botës nuk i përgjigjet dorëzimeve tuaja. Çmërtësia që më shumë e përmbytën kujtën, më e rëndësishme bëhet. Veçanërisht i zyrtarët me nivel të lartë të empatizmit: mjekët, psikologët, mështarët, punëtorët e shoqërisë, prindërit me fëmijë me nevoja speciale, aktivistët. Jetë e tyre është e zgjedhur për të luftuar për tjerët. Shpesh — për shkak të tjerëve.

Sa këndrojë tretja morale prej tretjes së zakonshme

Tretja fizike shpërndahet pas nje nje. Tretja emocionale shpërndahet pas rastit. Tretja morale nuk shpërndahet. Ajo nuk mund t’i shpresojë me weekend apo vjeshtër. Ajo shpërndahet vetëm kur ndryshohet përkufizimi i realitetit. Kjo që ty nuk kërkon prej vetes diçka e pavërdhët. Kjo që ty pranoni që nuk jeni i mundur t’i ruani të gjithë. Kjo që jeni mëshirshëm për ta thënë «jo» vetes dhe tjerëve. Kjo është më e vështirë punës — jo jashtë, por brenda. Kjo është vetëm puna që shpërndan tretjen morale.

Sa këndrojë tretja morale: hapi i parë

Hapi i parë është të pranoni ekzistencën e saj. Të mbyllës «jo ujtim vetëm» dhe t’i thënë «ja ujtim moralisht’. Kjo është i rëndësishëm, sepse ju pranoni se problemi nuk është numri i punëve, por kalimi i sensit. Pastaj, t’i pyesni veten: «Kur më mund të ndikojë realisht?». Të ndahen ato që janë në fuqinë tuaj nga ato që nuk janë. Ty nuk mund t’i ndryshosh botën. Por ty mund t’i ndryshosh reaksionin tuaj ndaj saj. Kjo nuk është qëndrimi, por economia e fuqive për ato që janë i rëndësishme.

Hapi i dytë: ndryshimi i kufijve

Tretja morale shpesh rrjedh prej kufijve të papërcaktuar. Mbiqarëm përgjegjësi të tjerëve. Ndonjëherë na jepën gjakun, sepse «duhet’. Që të shpëtojë tretjen, duhet të ndryshojë kufijtë. Kjo që më mund t’i jap? Kjo që nuk më mund t’i jap? Kjo që jam gatë t’i jap pa marrë shkak për veten? Kjo nuk është egoizëm. Kjo është qëndrimi. Vetëm ai që kujdeset për veten mund t’i kujdeset për tjerët për një kohë të gjatë.

Hapi i tretë: gjetja e pikës së mbështetjes

Tretja morale është humbja e pikës së mbështetjes. Ty humbët besimin në vlera që më parë ishin e qëndrueshme. Që të mbrohet, duhet të gjejë pikën e mbështetjes së re. Kjo mund t’ju jetë religjioni, filozofia, relacionet e afërt, kreativiteti. Çështje që nuk varet nga botës. Çështje që jepë kuptim pa përjashtim nga kushtet. Kjo mund t’ju jetë praktika e përditshme: leximi, shërbimi, fjalimi me njëri. Është i rëndësishëm që kjo të jetë anëri i tua.

Hapi i katërt: pranimi i pakompletësisë

Ne ujtim, sepse kërkonim perfectionim. Dëshirojmë që vendosjet tuaja të jenë të saktë, veprat tuaja të jenë pa gabime. Por botës është komplekse. Nuk jemi i mëshirshëm për të zbuluar të gjitha konsekuencat. Pranimi që ty do të gabosh, që nuk jeni i mundur t’i ruani të gjithë, që jeni i drejtë për të qëndruar i vështirë, — kjo i lëshon. Kjo nuk është justifikim, por maturiteti. Ty vazhdoni të bëni mirë, por nuk kërkoneni të jeni shenjt.

Hapi i pestë: mbështetja dhe pjesëmarrja

Tretja morale i jeton vetëmësi. Ty mbylleni, sepse ju jeni i ngryhët për sërbëtësinë tuaj. Por pranë tjerëve ajo shpërndahet. Gjej një komunitet ku jeni i mundur t’i falësni këtë hapësirë. Ku ju jeni e kuptuar. Nuk kujdeseni për t’u qëndruar i mbyllur. Shpesh kufijtë i duhen të thënë: «Ja ujtim që t’iu bëj mirë». dhe të merrni përgjigje: «Edhe më’. Kjo nuk i zgjidh problemin, por e ul vështirësinë e tij.

Fundim: tretja si signal, jo gjaku

Tretja morale nuk është vështirësi. Është shenjë që ju jeni i shumëshumë i mirë. Që ju nuk jeni i ndryshëm. Ajo thotë se shpirti tuaj është i jetë, por i kërkon paqë. Nuk provoni ta fitojës me fuqi. Nuk provoni ta mbyllës me punë ose shërbime. Mos i dinë. ajo vjen: «Ty nuk jeni i mundur t’i ndryshosh gjithçka. Por ty jeni i mundur t’i ndryshosh ato që jeni në fuqi. Kjo është i tillë». Kujdesuni, kjo është e tillë.

Permanent link to this publication: