Mjetet e manipulimit te në lidhje me fëmijën 7-9 vjeçare me qëllim të kufizimit të të drejtave të atët e bashkëshortit dhe strategjia e qëndrimit kundër

Konflikti midis prindërve pas ndarjes, në të cilin përfshihet fëmija, është një nga situatet më dëstruktive familjare. Mëmri, me përdorim të shpërndarë më shumë fizik, me fëmijën (rezidentin), mund të përdorë manipulime psikologjike për të formuar një imazh negativ të atët e bashkëshortit tek fëmija dhe të kufizojë komunikimin e tyre. Fëmija 7-9 vjeçare, që gjendet në fazën e operacioneve specifike dhe e vështirësisë emosionale ndaj zëvendësopëqindës, është e pavetëm për këto ndikime. Qëndrimi mbi këto ndikime kërkon jo reaksion emocional, por hyrje sistematike, juridike dhe psikologjike.

1. Mekanizmat e manipulimit: nga vërtetimet direkte deri te ndikimet indirekte

Manipulimet zakonisht nuk janë jashtëzakonisht e shumëfishta. Më shumë, këto janë ndikime komplekse te emosionale dhe kognitiv.

1.1. Teknikat verbale (programimi):

• Discreditimi direkt: «Ati na dëbua», «Ati më mirë është puna/e tjetër familje, se ju». Fëmija i përbyshtet me narativën se ati i bashkëshortit është burim i trahimit dhe dolorit.

• Socimit e përsëritur dhe «protekcionat: «Më keq, se ati sërish e anuloi takimin» (edhe nëse ati e njoftoi një javë për shkak të një arsye shëndetësore). Mëmri pozicionon veten si burim i vetëm i sigurt të këshillit, ndërsa atin si i pa sigurt dhe i shkakëzues i dolorit.

• Intervistimi: Pas vizitave me atin e fëmijës, fëmija aktivisht quhet në çështje negative: «Të gjitha, ai sërish ju ignoroi?», «Të gjitha, kjo ishte e keqe për ju?». Qëllimi është të formojmë dhe të rifitojmë imazhin negativ tek fëmija.

• Konflikti i lojalitetit: «Nëse ju i dashur atin, ato ju nuk i dashur më mua». Kjo është manipulimi më i keq, që vendos fëmijën në situatë ekzistenciale të zgjedhjes dhe provokon sentimentin e gjakmarrjes për dashurinë tek ati.

1.2. Manipulime organizative-biologjike:

• krijimi i ngarkesave për komunikim: «Fëmija është i sjellur», «Ai ka aktivitete/vendimi të rëndësishëm» në ditët e rezervuara për atin. Anulojme sistematike në fund të fundit.

• Kontrolli i komunikimit: Refuzimi për t’u dhënë atin kanal të veçantë të komunikimit (telefonin, tabletën), eposhura e dialogut, kërkesa për praninë e mëmrit gjatë komunikimit në videokonferencë.

• Formimi i kontekstit negativ: Fëmija nuk është i gatshëm për takim, dërgohet me veshje të papërshtatshme, nuk i jepet gjëra të nevojshme (lojëra, farmaka), duke krijuar imazhin e atit si prindër i pasigurtë, ndërsa tek fëmijën - i keq.

1.3. Përdorimi i fëmijës si instrument i presionit:

• Induktimi i simptomave: Te fëmijës që është e ndjeshme, mëparëse ose pas vizitave me atin e fëmijës, mund të "paraqisen" reaksione psikosomatike (dolore kapërcelli, dëshpi) si manifestim i konfliktit të brendshëm dhe trëndafirit, të cilat mëmri përdor si "dëshmi" për rrezikun e kontaktit.

• Përcjellja e mesazheve negative: Fëmija i dërgohet që të transmetojë pretendimet financiare, akuzat ose kushte për vizitimet e ardhshme, duke përfshirë atin direkt në konfliktin e të rriturve.

2. Konsekventat për fëmijën

Këto manipulime gjenden te sinjali i izolimit të prindrit (Parental Alienation Syndrome, PAS - koncepte e diskutueshme, por që përshkruajnë realitetin). Fëmija formon një dëshirë i padëshiruar, i racional, për t’u izoluar nga ati i bashkëshortit, që karakterizohet nga:

• Kampanja e shpërmirësimit (ënë i citon fraset e të rriturve, pa të kuptuar sensin e tyre).

• Negativizmi në adresën e tij («ai është i keq, i keq, i keq»).

• Mungesa e ambivalentës (ati shkruhet vetëm në tonin e errët).

• Fenomeni i mendimit të pavarur (fëmija është i sigurt se mendimi i tij është formuar vetëm).

• Shpërndarja e negativizmit tek familja e atit (e familjarët, gruanë e re).
  Kjo shkakton dëmtim psikologjik të rëndë, duke i mbyllur formimin e afërsisë, sentimentin e sigurisë dhe modelin e veprimeve të ardhshme të fëmijës.

3. Strategjiet e qëndrimit kundër për atin: kujdesi, ligji, sistematizmi

3.1. Veprimet ligjore (bazë e gjithçkohës):

• Legalizimi i skedës së komunikimit: Arritja e një vendimi gjyqësor ose marrëveshje notari me skedë të detajuar (ditët e javës, festat, feri). Kjo nuk është rekomandim, por nevojë. Çdo rrethim i rrethimit nga ana e mëmrit do të jetë dokumentar.

• Fiksimi i rrethimeve: Duke mbajtur ditarin e incidenteve me datat, orën, shtetin, skenarët, skrinshotet e dialogut. Audioreja (me kujdesin e ligjit rreth eposhura së dialogut) mund të jetë dëshmi e presionit te fëmijës.

• Appealimi në organet e mëmrit dhe gjyqit: Nëse ekzistojnë rrethime sistematike, u paraqitet zhënja për të përcaktuar rregullin e komunikimit me fëmijën ose zhënja për heqjen e ngarkesave. Dëshmitë janë të rëndësishme.

3.2. Teknika psikologjiko-pëdagogjike (mënyra me të cilën te vepron me fëmijën):

• Prohibimi i kritikës së përgjigjshme te mëmrit: Asnjë vlerësim negativ në pransenë të fëmijës. Ati duhet të qëndrojë i qetë, i parashikueshëm dhe i sigurt si i rritur.

• Fokusimi në cilësinë e kohës, jo në numrin: Të krijojë në orët e rezervuara një regjim parashikues, i qetë, i mbushur me emosione pozitive. të rëndësishmet nuk janë dhuratat e shumta, por ritolet (meshkët bashkë, vizita në park, lojëra shesh).

• Përgjigje te hapta dhe leximi aktiv: Në vend të «Mama është e keqe për më?» — «Si jeni? Ç’i ka qenë interesant?». Të dhënë fëmijës mundësi të fletë për sentimentet e saj pa frikë të oshtur.

• Ripërmisja e realitetit me pamje të paparim: Nëse fëmija thotë «Më dëbua me mua», të përgjigjështë pa frikë, i thjeshtë: «Më jam ati i tu i gjithmonë, i dashur me mua. Në disa raste, të rriturit nuk mund të jetë të njëjtë, por më jam i pranishëm në ditët tona».

• Përftja e ekspertëve të tretë: Në gjyq, mund të kërkojë për ekspertizën psikologjike gjyqësore për të përcaktuar ndikimin e mëmrit në fëmijën dhe për të përfshirjen e psikologut pedagogut për të mbështetur vizitimet.

3.3. Pozita e atit:

• Disiplina financiare: Alikencat duhet të paguhet pa gabim dhe zyrtarisht, duke ç’i ç’atë mëmrit një instrument të manipulimit.

• Udhëtimi i aftësisë së prindrit: Vizitimet në kurse të prindërve, konsultimet me psikologun e fëmijës. Gjyqi dhe mëmri i vërtetës kërkojnë përfshirjen reale të atit në jetën e fëmijës.

• Pati dhe loja e gjatë: Ripristimi i besimit te fëmijës, i dëmtuar nga manipulimet, është proces që zgjat mes ditëve e vjetit. Qëndrimi i vazhdueshëm dhe i besueshëm janë mëtësia.

Shpikje

Qëndrimi kundër manipulimeve që drejtohen ndaj izolimit të fëmijës nga ati i bashkëshortit është jo beteja me mëmrin, por operacion juridik dhe psikologjik për mbrojtjen e të drejtave të fëmijës për komunikim me të gjithë prindërit. Suksesi varet nga aftësia e atit të vepruar jo emocionalisht, por strategikisht: legalizimi i të drejtave, dokumentimi i rrethimeve, mbajtja e veprimtarisë së pa gabueshme me fëmijën dhe kërkimi i mbështetjes së profesionistëve juridikë dhe psikologjik. Qëllimi i fundit është jo fitimi mbi mëmër, por sigurimi i një lidhjeje të qëndrueshme, sigurte e dashurie me atin, që është të drejtë themelore i tij dhe nevojë psikologjike. Gjyqet më shumë se shumë herë e pranojnë izolimin e prindrit si formë e ndjeshme psikologjike mbi fëmijën, që fuksionon pozitën e prindrit që mbrohet të drejtat e tij.

Permanent link to this publication: