10 qershor 2026 viti. Koln. Qytet që kujton bombët dhe rrini, por që kurrëseher nuk mendon emrat. Në këtë ditë dhe më poshtë, 11 qershor, mbi rrugët e Kolnit u shfaqën 65 kullakë bronz. Kullakët e ngjarjes. 3000-të kullakë në historinë e qytetit. Ceremonia, që zgjati dy ditë, u bë jo vetëm formalitet, por akt i dashurisë së qytetarëve dhe i memorisë së familjarëve.
Kullakët e ngjarjes (Stolpersteine) janë plakë bronz shumësisht 10 cm x 10 cm, që u vërtetuan në rrugët e rrugës, pranë shtëpive ku jetuan viktima e nazizmit. Themeluesi i projektit është artisti gjerman Günter Demnig. Që prej vitit 1992 ai personalisht ka instaluar më shumë se 100,000 kullakë në Evropë. Në çdo kullak u gravë emri, data e lindjes, data e deportimit dhe vendi i vdekjes. Ideja: ty i ngjitësh në rrugë, i kthentes (ngjarje) e lexosh. Ty më kujton. Ty nuk lejosh t’u harron.
11 qershor 2026 viti u bë ditë dytëshe. Në rrugën Rubensstraße (Rubensstraße 25-27) u vendos 3000-të kullakë i Kolnit. Ai është i përkushtuar Hanës Grünbaum. Hana ishte e dashur, u dërgua në 1942, dhe u vdiq në lagjer. Familjërat e Hanës, të cilët u gjetën në arkiva, u vijnë në ceremoni nga Izraeli dhe Shtetet e Bashkuara. ata u shqipën kur vendosën kullakun në rrugë. Gjithashtu, Günter Demnig, i cili është tashmë mbi 80 vjet, u pranë personalisht dhe ndihmoi në vendosjen e plakave.
10 qershor në rrugën Fischelnheuser Straße 58 u zhvillua ceremonia për familjen Neugarten. Kurt Neugarten, gruaja e tij Greta dhe dy fëmijtët e tyre. Të gjithë u vranë në Oswiecim. Shtëpinjtë që jetojnë në këtë shtëpinë tani u erdhornë me buqimi. ata thosën: «Nuk kishim parashirë, por tani do t’i kujtojmë». Në rrugën tjetër, Kalshoyrer Weg 29, u vendosën kullakët për Otto Richter, i cili u ekzekutua për «përparimet ndaj shtetit» në vitin 1944. Otto ishte komunista. Vëllaitja e tij, që ishte 20 vjet e re, lexoi një këngë në gjermanisht dhe hebraisht.
Mëngjesi 10 qershor në 9:05 në rrugën Spichernstraße 8 dhe 10 u vendosën kullakët për Josif Rosenbaum dhe vajzën e tij Erna Marta Dahl. Josif ishte biznesmen i njërë, anëtar i Klubit Alpin të Kolnit. ai u shkarkua nga klubi në vitin 1935. Vajza e Ernes ishte e martuar me një «arjan», por kjo nuk e siguri. ata u dërguan në Riga, ku u vdiqën. Klubi Alpin i Kolnit dërgoi delegacion për t’i kërkuar këshill. ata vendosën edelweiss mbi kullakët.
Çdo kullak është punë me dorë. Së pari kovështi i vërtetuar shkruan shkronjat në bronz, pastaj punëtorët nxjerrin një pjesë prej rrugës, vendosin kullakun në rastëz cementi. Të gjitha kjo zgjati 15 minuta. Në ceremoni zakonisht pranëndahen: artisti Demnig ose asistentët e tij, reprezentantët e qytetit, studentët, anëtarët e komunitetit, familjërat (nëse u gjetën). Kullakët vendosen saktësisht në vendin ku ishte portali i shtëpisë. Simbolik: ty i urdhërones, por më së fundmi — i kthentes. Memorja kërkon përdorim.
Kullakët e para në Koln u vendosën në vitin 2003. Që atëherë qyteti është një nga liderët në Gjermani sipas numrit të Stolpersteine. Këtë ka favorizuar Muzeu i dokumentimit të kohës së nacional-socializmit (NS-DOK), i cili koordinon gjetjen e viktima dhe kontaktet me familjet. Në vitin 2026 muzeu e mbajti 30-vjetorin. Direktori i muzeut Werner Jung thosë në ceremoninë: «Çdo kullak është njeri, jo numër».
Nuk gjithçka në Koln mbështet projektin. Disa pronarë refuzojnë të vërtetojnë kullakët në rrugë, mendon që kjo është «skandërifikim’. Ka edhe kritika: thënë se kullakët nuk duhet të jenë në pjesën e rrugës ku pastaj këtë. Demnig më kundërshton: «Ne urdhërojmë në pastë, por nuk duhet t’i ndërtojmë’. Në vitin 2026 u kanë qenë disa protesta, por ceremoni të gjitha u zhvilluan pa incidente.
Në shumë cerimonie u pranë studentët. Iu dhanë broshurra me biografi viktima. Mëtërshëm, mësuesit diskutuan këtë në leksione historike. Kullakët e ngjarjes janë jo vetëm monumente, por edhe «leksione rrugore’. Çdo vit në Koln studentët-volontarë e purifikojnë kullakët prej mbrëmje dhe oksidësh. Kjo është gjithashtu ritual.
10 dhe 11 qershor 2026 viti Koln i shtyu 65 emra te listës së saj memoriale. Qënë që kalën mbi këto kullakë, shumë njerëz nuk e kanë shikuar. Por ato që u përadhyn, i kthynë, lexuan — ata e kanë kujtuar. Ceremonia e instalimit të kullakëve është një imazh. Imazhi i njohjes. Qëka ekziston kullak, ekziston edhe thirrja: ‘Kurrë më’.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
![]() |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
Serbian Digital Library ® All rights reserved.
2014-2026, LIBRARY.RS is a part of Libmonster, international library network (open map) Keeping the heritage of Serbia |
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2