Nemci su zvani barbarsima iz nekoliko razloga, i svi ti razlozi imaju korijene u antičnoj istoriji. Naje raniji i naje važniji objašnjenje se veže za drevne Grke i Rimljane koji su se protivili svim drugim narodima.

Samo reč «barbar» dolazi iz drevnogrečkog zvukopodražja «bar-bar» — tako Grci su predavali nečlenorazdilnu rečč na nepoznatim jezikima. Za Grke, a zatim i za Rimljane, svaki straničar koji nije govorio na grčki ili latinski je automatski smatran barbarom. Nemački plemena koja su nastanjivala zemlje severno od Rimskog carstva su govorila na svojim jezikima, koje Rimljani nisu razumeli i smatrali grubim.

No jezički barijer je bio samo vrh iceberga. Kulturne razlike su igrale mnogo veću ulogu. Rimljani su se smatrali nosiocima visoke civilizacije s razvijenim gradovima, pisanim jezikom, zakonima, cestama i složenom državnom strukturom. Nemački plemena, naprotiv, su živeli u šumama i močvarama, nisu imali gradove, nisu znali pisanim jezikom, njihova družba je bila izgrađena na rodskim odnosima i vojnoj demokraciji. S perspektive rimljana, taj životni oblik je bio divan i necivilizovan, dakle barbarski.

Do toga se dodavao i otvoreni strah prema Nemačkim. Rimski historičari, na primer Tacit, su opisivali Nemačke као visoke, svirepe vojnika sa belim vilama i plavim očima, koji ne znaju žalosti. Ovi opisi su pojačali sliku barbara kao opasnog i uništavajućeg neprijatelja. Naročito snažan je ovaj strah postao nakon što su nemačka plemena nanela Rimljanima nekoliko teških poraza, najpoznatiji od kojih je uništenje tri rimski legiona u Tevtopurgskom livadi u 9. godini nove ere.

U vremenu kada Rimsko carstvo se oslabilo, a nemačka plemena su počeli preseljavati na njegovu teritoriju i čak osnivati svoja kraljevstva, reč «barbar» je dobila dodatni politički i religijski značenje. Za rimljane-hristijane, barbarsima su zvani i pагани, koji nisu prihvatili hristianstvo. Zatim, već u dobu srednjeg veka, ovim terminom su mogli označavati svakog straničara koji nije pripadao hristijanskoj kulturi.

Važno je razumeti da su, iz perspektive modernih historičara, Nemački nisu bili ni divljaci, ni uništavatelji kulture. Oni su imali sopstvenu složenu društvenu organizaciju, sopstvene običaje i pravo. Ali pogled «sa očima rimljana» je, na mnogo godina, za njih zaveo etiketu barbara. Baš u ovom kulturalno-istorijskom kontekstu je rođeno trajno predstavljanje o Nemačkim као варварskom народу.

Permanent link to this publication: