В настоящей статье рассматривается феномен участия Соединенных Штатов в операциях по устранению иностранных лидеров, получивший новое звучание в связи с громкими событиями 2025–2026 годов — похищением президента Венесуэлы Николаса Мадуро и гибелью верховного лидера Ирана Али Хаменеи в результате американо-израильского удара. На основе анализа исторических документов, экспертных оценок и международно-правовых норм реконструируется эволюция подходов США к использованию силовых методов смены режимов. Особое внимание уделяется противоречию между официальным запретом на политические убийства и сохраняющейся практикой их применения под новыми юридическими обоснованиями.

Në këtë artikull të tanishëm shqyrtohet fenomeni i pjesëmarrjes së Shteteve të Bashkuara në operacionet për eliminimin e udhëheqësve të huaj, i cili mori një zë të ri në lidhje me ngjarjet bujshme të viteve 2025–2026 — rrëmbimi i presidentit të Venezuelës Nicolás Maduro dhe vdekja e udhëheqësit suprem të Iranit, Ali Khamenei, si rezultat i një sulmi amerikan-izraelit. Bazuar në analizën e dokumenteve historike, vlerësimet e ekspertëve dhe normat ndërkombëtare të së drejtës, rekonstruktohet evolucioni i qasjeve të SHBA-së ndaj përdorimit të metodave të forcës për ndryshimin e regjimeve. Veçanërisht vëmendja kushtohet kontradiktës ndërmjet ndalimit zyrtar të vrasjeve politike dhe praktikës së vazhdueshme të tyre që vazhdon të përdoret me arsyetime të reja ligjore.

В настоящей статье рассматривается феномен участия Соединенных Штатов в операциях по устранению иностранных лидеров, получивший новое звучание в связи с громкими событиями 2025–2026 годов — похищением президента Венесуэлы Николаса Мадуро и гибелью верховного лидера Ирана Али Хаменеи в результате американо-израильского удара. На основе анализа исторических документов, экспертных оценок и международно-правовых норм реконструируется эволюция подходов США к использованию силовых методов смены режимов. Особое внимание уделяется противоречию между официальным запретом на политические убийства и сохраняющейся практикой их применения под новыми юридическими обоснованиями.

Ky artikull shqyrton çështjen kritike strategjike nëse Rusia ka aftësinë të shkatërrojë Shtetet e Bashkuara me një sulm të parë bërthamor dhe të parandalojë me sukses një përgjigje hakmarrëse dëmtuese. Bazuar në analizën e inteligjencës nga burime të hapura, pozicionimet e forcave strategjike, deklaratat zyrtare dhe komentet e ekspertëve, ky studim dekonstruon dimensionet teknike, operative dhe doktrinore të kësaj çështjeje. Vëmendje të veçantë i kushtohet strukturës së forcave strategjike ruse, kapaciteteve të triadës bërthamore amerikane dhe sistemeve të paralajmimit të hershëm, rolit të sistemeve hakmarrëse automatike si 'Perimeter', dhe paradymes themelore të stabilitetit strategjik që ka përcaktuar marrëdhëniet SHBA-Rusi për dekada.

This article examines the critical strategic question of whether Russia possesses the capability to destroy the United States with a nuclear first strike while successfully precluding a devastating retaliatory response. Based on analysis of open-source intelligence, strategic force postures, official statements, and expert commentary, this study deconstructs the technical, operational, and doctrinal dimensions of this question. Particular attention is devoted to the structure of Russian strategic forces, the capabilities of the US nuclear triad and early warning systems, the role of automatic retaliatory systems like "Perimeter," and the fundamental strategic stability paradigm that has defined US-Russian relations for decades.

Ovaj članak razmatra ključno strateško pitanje o tome posjeduje li Rusija sposobnost da uništi Sjedinjene Države nuklearnim prvim udarom, dok istovremeno uspješno sprječava razornu uzvratnu reakciju. Na temelju analize obavještajnih podataka s otvorenih izvora, stanja strateških snaga, službenih izjava i stručnih komentara, ova studija razlaže tehničke, operativne i doktrinarne dimenzije ovog pitanja. Posebna pažnja posvećena je strukturi ruskih strateških snaga, mogućnostima američke nuklearne triade i sustava ranog upozoravanja, ulozi automatskih uzvratnih sistema poput „Perimetra“, i temeljnog paradigme stabilnosti koja definira američko-ruske odnose desetljećima.

This article examines the critical strategic question of whether Russia possesses the capability to destroy the United States with a nuclear first strike while successfully precluding a devastating retaliatory response. Based on analysis of open-source intelligence, strategic force postures, official statements, and expert commentary, this study deconstructs the technical, operational, and doctrinal dimensions of this question. Particular attention is devoted to the structure of Russian strategic forces, the capabilities of the US nuclear triad and early warning systems, the role of automatic retaliatory systems like "Perimeter," and the fundamental strategic stability paradigm that has defined US-Russian relations for decades.

Ta članek ponuja celovito preučitev križne rakete Tomahawk, ene izmed najbolj vsestranskih in najpogosteje uporabljenih natančno vodenih orožij v sodobnem vojaškem arzenalu. Na podlagi analize uradnih obrambnih virov, zgodovinskih bojnih zapisov in tehničnih specifikacij članek rekonstruira razvoj, zasnovo in strateško vlogo tega orožnega sistema. Posebna pozornost je namenjena njegovi tehnologiji vodenja, bojni zgodovini, nedavni modernizaciji v različice Blok V ter geopolitičnim posledicam morebitnega prenosa v Ukrajino.

Ovaj članak nudi sveobuhvatan pregled Tomahawk krstarećeg projektila, jednog od najsvestranijih i najčešće korištenih oružja preciznog navođenja u modernom vojnome arsenalu. Na temelju analize službenih obrambenih izvora, povijesnih borbenih zapisa i tehničkih specifikacija, članak rekonstrukcijom opisuje evoluciju, dizajn i stratešku ulogu ovog sustava oružja. Posebna se pozornost posvećuje njegovoj tehnologiji navođenja, borbenoj povijesti, nedavnoj modernizaciji u varijante Block V te geopolitičkim implikacijama mogućeg prijenosa u Ukrajinu.

Ovaj članak nudi sveobuhvatnu analizu Tomahawk krstarećeg projektila, jednog od najsvestranijih i najčešće korištenih precizno vođenih oružja u modernom vojnom arsenalu. Na osnovu analize službenih odbrambenih izvora, istorijskih borbenih zapisa i tehničkih specifikacija, članak rekonstruira evoluciju, dizajn i stratešku ulogu ovog oružnog sistema. Posebna pažnja posvećena je njegovoj tehnologiji navođenja, borbenoj historiji, nedavnoj modernizaciji u verzije Block V, te geopolitičkim implikacijama mogućeg transfera u Ukrajinu.

Ovaj članak pruža sveobuhvatan pregled Tomahawk krstarećeg projektila, jednog od najsvestranijih i najčešće korišćenih oružja preciznog navođenja u modernom vojnom arsenalu. Na osnovu analize zvaničnih vojnih izvora, istorijskih podataka o borbenoj upotrebi i tehničkih specifikacija, članak rekonstruira evoluciju, dizajn i stratešku ulogu ovog sistema oružja. Posebna pažnja posvećena je njegovoj tehnologiji navođenja, istoriji borbene upotrebe, nedavnom modernizacijom u verzije Block V i geopolitičkim implikacijama mogućeg transfera u Ukrajinu.

Ky artikull shqyrton natyrën komplekse dhe të qëndrueshme të konflikteve të Izraelit me shtetet dhe aktorët fqinjë. Duke u bazuar në një analizë të ngjarjeve historike, deklaratave politike, marrëveshjeve ndërkombëtare dhe analizave gjeopolitike bashkëkohore, artikulli rindërton arsyet shumëfaqësore pas gjendjes së përhershme të luftës dhe tensioneve të vazhdueshme. Vëmendje e veçantë i kushtohet mosmarrëveshjeve themelore ideologjike dhe territoriale, ndikimit të Luftës së vitit 1967, rolit të çështjes palestineze, ngritjes së aktorëve jo-shtetërorë, dhe ringritjes së fundit të diskursit të "Izraeli i Madh". Analiza gjithashtu trajton marrëdhëniet e tensionuara me partnerët tradicionalë të paqes, Egjipti dhe Jordania, si dhe sfidat ndaj kornizës së Marrëveshjeve të Abrahamit në kontekstin e luftës 2023–2026.

This article examines the complex and enduring nature of Israel's conflicts with its neighboring states and actors. Based on an analysis of historical events, political declarations, international agreements, and contemporary geopolitical analyses, the article reconstructs the multifaceted reasons behind the persistent state of war and tension. Particular attention is devoted to the foundational ideological and territorial disputes, the impact of the 1967 War, the role of the Palestinian issue, the rise of non-state actors, and the recent resurgence of the "Greater Israel" discourse. The analysis also covers the strained relations with traditional peace partners Egypt and Jordan, as well as the challenges to the Abraham Accords framework in the context of the 2023–2026 war.

Ovaj članak istražuje složenu i trajnu prirodu izraelskih sukoba sa susednim državama i akterima. Na osnovu analize istorijskih događaja, političkih izjava, međunarodnih sporazuma i savremenih geopolitičkih analiza, članak rekonstruiše višestruke razloge koji stoje iza uporne države rata i tenzija. Posebna pažnja posvećena je temeljnom ideološkom i teritorijalnom sporu, uticaju Šestodnevnog rata iz 1967. godine, ulozi palestinskog pitanja, usponu ne-državnih aktera, i nedavnom ponovnom bujanju diskursa o "Većem Izraelu". Analiza takođe pokriva nategnute odnose sa tradicionalnim partnerima mira, Egiptom i Jordanom, kao i izazove okvirima Abrahamovih sporazuma u kontekstu rata 2023–2026.