Загадавати жеље: зашто ми го facемо и што mi го желимо добити

Загадавање жеље — едно од најуниверзалниот и најстариот човечки чин. Ми го facемо кога гледаме паѓајуќа звезда, кога дуваме свеќи на tort, кога бацаме монета во фонтан или кога доаѓа Новата година. Овој чин не зна културни граница, не зависи од возраст и социјален статус. То живи во секое од нас од детството. Но зошто? Што нас, рационални биќе од 21. век, го натера да веруваме во магијата на броевите, времето и случаените совпаѓања? И зошто, иако имаме наука и прагматизам, ми го наставуваме да загадуваме жеље, знаејќи што никој, освен нас сами, не може да ги изврши?

Зашто човекот ја саката да загадува жеље

Првиот разлог е потребноста од контрола. Во светот, кој често изгледа хаотичен и непредвидлив, чинот на загадување жеље ни дава илузор на управување со будуќноста. Ми не можеме да влијаем на времето, на политиката, на здравјето на блиските, но можемме да кажеме на глас или во себе: «Искам, да...». Ова дејство враќа на нас чувството на агенти, иако тоа е чисто симболично. Психолошки гледано, загадувањето жеље е форма на копинг стратегија, начин да се справиме со неопределеноста.

Вториот разлог е надеждата. Човекот е биќе, кое живее во будуќноста. Ми не можеме да постоим без очекување на нешто добро. Загадувањето жеље е кристализација на надеждата, нејзиното претворање од абстрактно чувство во конкретна форма. Кога загадуваме жеље, ми го кажуваме на себе: «Верувам, дека будуќноста може да биде подобра од денешниот момент». Ова е моќен психологички якор, кој ни помага да се движиме напред, иако обстоятелствата се складуваат против нас.

Третиот разлог е ритуалот. Луѓето се ритуални биќе. Нам потребни повторливи дејства, кои даваат структура и смисол на животот. Загадувањето жеље е ритуал, кој го споделуваме со другите луѓе. Кога дуваме свеќи на роденденскиот tort во кругот на семејството или загадуваме жеље на Новогодишната ноќ, учествуваме во колективно дејство, кое ја јачка социјалната врска и дава чувството на припадност.

На крајот, ова е игра. Загадувањето жеље е игра со судбина, со светот, со самите себе. Знаме, дека никој не гарантира извршувањето, но сепак играеме, бидејќи тоа има елемент на магија, кој го прави животот најмалку поцрвен и предвидлив.

Кое жеље се загадува најчесто

Ако можеше да се направи статистички анкет на сите жеље загадани од човечеството, резултатите би биле предвидливи, но и трогателни. Најчестите жеље се љубов, здравје и среќа за блиските луѓе. Ми го желиме да бидат здрави нашите роднини, да најдаме својата «друга половина», да во семејството да има мир и согласие.

На второ место се материалните жеље. Паре, стан, возilo, патувања, кариерски раст. Ова е и дел од нашата природа: ми го желиме стабилноста, безбедноста и можноста да си го дозволиме тоа, што го прави животот комфортен и интересен. Меѓутоа, како покажуваат истражувањата, материалните жеље често ги заменуваат нематериалните, кога луѓето почнуваат да ценат времето, односите и интериорниот мир повеќе од стварите.

Трето место го заземаат жељите поврзани со личниот развој. Ми го желиме да станаме умни, силни, сигурни. Ми го желиме да се освободиме од страхот, да научиме нешто ново, да надминем своите ограничувања. Ова се жељи, кои одразуваат нашата длабока потребност од раст и самореализација.

Занимливо е, што без разлика од културниот контекст, најчестите жељи остануваат непроменети. Луѓето желеат истото, без разлика каде живеат и во што веруваат.

Зашто има День за загадување жеље

День за загадување жеље не е само случаен датум. Ова е симболично напоменување за тоа што имаме право да мечтаме. Во светот, каде што сме секогаш заети, каде ретко се застануваме да помислиме за тоа што наистина го желиме, овој ден станува пауза. Тој нас призива да си спомниме дека животот не е само обврски, туку и мечти.

Историјата на овој празник нема чекорни корени, но неговото појавување одразува длабока потреба на човекот да легитимира своите жеље. Во буровите на секојдневието, често го одложуваме мечтите «на после», сметајќи ги за нешто несериозно или недостижимо. День за загадување жеље ни дава дозвола да мечтаме без чувството на вину. Ова е ден, каде што можеме да си го дозволиме да бидеме малку деца, малку наивни и да веруваме дека нашите жеље можат да се остварат.

Освен тоа, овој ден има и терапевтичка функција. Кога загадуваме жеље, не само мечтаме, туку го проговаруваме, а тоа значи — го признаваме неговото постоење. Признавањето е првиот корак кон тоа да се претвори жељата во цел, а целта во реалност. День за загадување жеље е и напомен дека мечтите не живеат сами по себе. Тие стануваат реални само кога ги претвораме во план за дејство.

На крајот, День за загадување жеље е празник на човечката надежда. И доколку таа живее во нас, доколку веруваме дека чудото е можливо, ми го остануваме животот. И ова, можеби, е најважната жеља која можеме да загадаме — да не престануваме да мечтаме.

Постоянный адрес данной публикации: