Marrja e dëshirave: periqendi pse gjithëfarët e marrin këtë veprim dhe çështja që kërkohen

Marrja e dëshirave është një nga më universale e më antike aktivitetet njerëzore. Ne e bëjmë këtë, kur shihjmë zjarret e rënë, kur fllakojmë zjarret e tortës, kur heqjmë monedhën në fjalor ose kur zbresë gjithëmasa e Re. Kjo veprimtarësi nuk kupton kufijtë kulturore, nuk është e përgjegjshme për moshën apo statusin social. ajo jeton në çdo njërin prej nesh. Por pse? Çështja që e bën që ne, gjëndje racionale të shekullit XXI, ta besojmë magjinë numërave, kohës dhe pikësimimeve të rastit? dhe pse, pasi gjithçka shpërblen me shkencën e përdorshmërisë, ne vazhdonmë ta mar gjëra, megjithëse nuk ka asnjë gjë që të marrë përgjegjësi për ekzekutimin e tyre?

Pse njeriu e preferon të mar dëshira

Motra e parë është nevojja për kontroll. Në botën që shpesh paraqitet si e çlirë e i pa parashikueshme, veprimi i marrjes së dëshirave jep një iluzion rregullimit të futurit. Nuk jemi në gjendje të ndikojmë në gjëra si ajri, politikës, shëndetin e qarkullave të afërt, por ne mund t’i thënë zbritë ose vetëm: «Deshiram, që...». Kjo veprimtarësi i kthejmë na sensin e aktorit, edhe pse ai është thjesht simbolik. Për psikologjinë, marrja e dëshirave është një formë strategjie e qëndrimit, mjeti për t’u dashur me papërdorueshmërinë.

Motra e dytë është e pranishme. Njeriu është një gjëndje që jeton në futur. Nuk mund të ekzistojmë pa pritjen për diçka të mirë. Marrja e dëshirave është krystalizimi i pranishme, transformimi i saj në formë të thjeshtë. Kur marim dëshirë, ne thënë vetëm: «Deshiram, që futuri mund të jetë më i mirë se kjo kohë aktuale». Kjo është një anker psikologjik i fuqishëm, që ndihmon ta shpërmirësim, edhe kur kushtet shndërrohen kundër nesh.

Motra e tretë është riti. Njeriu është gjëndje rituale. Ne duam veprime të përsëritura që jepin jetë strukturë dhe kuptim. Marrja e dëshirave është riti, që e përbashkësim me tjerët. Kur fllakojmë zjarret në ditën e lindjes në rrethin e familjes ose marim dëshirë në gjithëmasën e Re, ne pjesëmarrim në veprim kolektiv, që fortifikon lidhjet sociale dhe jep një simbolin e pjesëmarrjes.

fundimisht, kjo është loja. Marrja e dëshirave është lojë me destinën, me botën, me veten e tij. Ne jemi të ditur që nuk ka asnjë garantim për ekzekutim, por gjithëpërmjet, ne jemi aktiv, sepse kjo ka elementin e magjisë, që bën jetën e nesh më pak e zakonshme dhe më të parashikueshme.

Cila është më e shpeshtë dëshira që marim

Nëse do mund të kryenjme një sondazh statistik për të gjitha dëshirat që janë marë nga njerëzët, rezultati do ishte i parashikueshëm, por edhe i këqerbërueshëm. Dëshirat më shpesh marra janë dashuria, shëndeti dhe e qëndrueshmëria për njerëzit e afërt. Ne jemi të interesuar që të gjithë familjarët e nesh të jetin e shëndetshëm, që t’i gjejmë partnerin e dytë, që familja e nesh të jetë e qëndrueshme.

Në vendin e dytë janë dëshirat materiale. Paraqitja, shtëpia, malet, udhëtja, rritja e karrierës. Kjo është gjithashtu pjesë e veçantë të veçantë, që ne jemi të interesuar për qëndrueshmëri, siguri dhe mundësinë që ta lejojmë vetëm që ta bëjme jetën e nesh më të komode e më interesante. Kuptohet se, sipas studimeve, dëshirat materiale zakonisht i japin vendin e tyre përmes vjecit, kur njerëzit fillojnë të vëren kohën, marrëdhëniet dhe qendrën interne më shumë se objektet.

Vendin e tretë i përfshijnë dëshirat e zhvillimit personal. Ne jemi të interesuar të jenë më të shkëmbyeshëm, më fuqishëm, më konfidencuar. Ne jemi të interesuar që të heqim frikën, të mësojmë diçka të re, të ndërtojmë kufijtë e nesh. Këto janë dëshira që shfaqin nevojën e nesh për zhvillim dhe realizim.

Është interesant që jashtë kontekstit kulturore, dëshirat më shpesh marra mbeten i panjohura. Njerët kërkojnë diçka të njëjta, gjë që gjendet gjithë kohën, gjithë që jetonin dhe kudo që besojnë.

Pse ka Ditën e Marrjes së Dëshirave

Ditja e Marrjes së Dëshirave nuk është thjesht një datë e përsëritur. Ajo është një këshill simbolik për të pranuar që kemi të drejtën të dëshirojmë. Në botën e përditshme, ku kemi gjithë kohën e mbetur, kur rregullisht nuk pranojmë që ta mendojmë se çfarë do që donim, kjo ditë është një ndalim. Ajo thotë që jetë e mundur ta kujtojmë se jetë është jo vetëm detyra, por edhe dëshira.

Historia e këtij festi nuk ka origjinat e saj të qartë, por paraqitet simbolikisht me nevojën e njeriut për lehtësimin e dëshirave. Në zëndërtesën e ditëve, ne rregullisht e ndalojmë dëshirat «më vonë», i përkushtohet asnjë gjëje serioze ose jo arritshme. Ditja e Marrjes së Dëshirave jepymë lehtësim për t’u dëshiruar pa kuptimin e vëndosjes. Ajo është ditja, kur jemi i lejuar t’u bëjmë më të vogërt, më të pakëqerbërueshëm dhe ta besojmë që dëshirat e nesh mund t’u arriten.

Së fundmi, Ditja e Marrjes së Dëshirave është festival i njerëzimit. Si që ajo jeton brenda nesh, si që kemi besim në mundësinë e mirakujve, ne qëndrojmë gjallë. Kjo është, ndryshe, më e rëndësishmja dëshirë që mund ta mar, që nuk e mëkëmbojmë dëshirën.

Permanent link to this publication: