Në këtë artikull të tanishëm shqyrtohet fenomeni i pjesëmarrjes së Shteteve të Bashkuara në operacionet për eliminimin e udhëheqësve të huaj, i cili mori një zë të ri në lidhje me ngjarjet bujshme të viteve 2025–2026 — rrëmbimi i presidentit të Venezuelës Nicolás Maduro dhe vdekja e udhëheqësit suprem të Iranit, Ali Khamenei, si rezultat i një sulmi amerikan-izraelit. Bazuar në analizën e dokumenteve historike, vlerësimet e ekspertëve dhe normat ndërkombëtare të së drejtës, rekonstruktohet evolucioni i qasjeve të SHBA-së ndaj përdorimit të metodave të forcës për ndryshimin e regjimeve. Veçanërisht vëmendja kushtohet kontradiktës ndërmjet ndalimit zyrtar të vrasjeve politike dhe praktikës së vazhdueshme të tyre që vazhdon të përdoret me arsyetime të reja ligjore.

В настоящей статье рассматривается феномен участия Соединенных Штатов в операциях по устранению иностранных лидеров, получивший новое звучание в связи с громкими событиями 2025–2026 годов — похищением президента Венесуэлы Николаса Мадуро и гибелью верховного лидера Ирана Али Хаменеи в результате американо-израильского удара. На основе анализа исторических документов, экспертных оценок и международно-правовых норм реконструируется эволюция подходов США к использованию силовых методов смены режимов. Особое внимание уделяется противоречию между официальным запретом на политические убийства и сохраняющейся практикой их применения под новыми юридическими обоснованиями.

This article examines the critical strategic question of whether Russia possesses the capability to destroy the United States with a nuclear first strike while successfully precluding a devastating retaliatory response. Based on analysis of open-source intelligence, strategic force postures, official statements, and expert commentary, this study deconstructs the technical, operational, and doctrinal dimensions of this question. Particular attention is devoted to the structure of Russian strategic forces, the capabilities of the US nuclear triad and early warning systems, the role of automatic retaliatory systems like "Perimeter," and the fundamental strategic stability paradigm that has defined US-Russian relations for decades.

This article examines the critical strategic question of whether Russia possesses the capability to destroy the United States with a nuclear first strike while successfully precluding a devastating retaliatory response. Based on analysis of open-source intelligence, strategic force postures, official statements, and expert commentary, this study deconstructs the technical, operational, and doctrinal dimensions of this question. Particular attention is devoted to the structure of Russian strategic forces, the capabilities of the US nuclear triad and early warning systems, the role of automatic retaliatory systems like "Perimeter," and the fundamental strategic stability paradigm that has defined US-Russian relations for decades.

Në këtë artikull të tanishëm trajtohet fenomeni i minave antipersonalë si një lloj armatimi që përbën një kërcënim të veçantë humanitar. Bazuar në analizën e konventave ndërkombëtare, të dhënave statistikore dhe dëshmive historike, rikonstruktohet një pamje komplekse e ndikimit të kësaj arme ndaj popullisë civile, përpjekjet e komunitetit ndërkombëtar për ta ndaluar atë dhe tendencat bashkëkohore që lidhen me daljen e një sere shtetesh nga Konventa e Ottawës. Një vëmendje e veçantë i kushtohet përcaktimit të minave antipersonalë, klasifikimit të tyre, historisë së përdorimit dhe gjendjes aktuale të problemit.

U ovom se članku razmatra fenomen protupješačkih mina kao vrste oružja koja predstavlja posebnu humanitarnu prijetnju. Na temelju analize međunarodnih konvencija, statističkih podataka i povijesnih svjedočanstava rekonstruira se složena slika utjecaja tog oružja na civilno stanovništvo, napori međunarodne zajednice u zabranjivanju tog oružja i suvremeni trendovi povezani s izlaskom nekih država iz Otavske konvencije. Posebna pažnja posvećena je definiranju protupješačkih mina, njihovoj klasifikaciji, povijesti primjene i trenutnom stanju problema.

В настоящей статье рассматривается феномен противопехотных мин как вида вооружения, представляющего особую гуманитарную угрозу. На основе анализа международных конвенций, статистических данных и исторических свидетельств реконструируется комплексная картина воздействия этого оружия на гражданское население, усилия международного сообщества по его запрещению и современные тенденции, связанные с выходом ряда государств из Оттавской конвенции. Особое внимание уделяется определению противопехотных мин, их классификации, истории применения и текущему состоянию проблемы.

Në këtë artikull trajtohet çështja e arsyeve të impunitetit të gjatë të Jeffrey Epstein, një financiar amerikan, i akuzuar për organizimin e një rrjeti të eksploatimit seksual të të miturve. Duke u bazuar në analizën e kronologjisë së hetimeve, dokumenteve gjyqësore dhe konkluzioneve të ekspertëve, rekonstruohet mekanizmi që i lejoi kriminelit të shmangte dënimin real për më shumë se një dekadë e gjysmë. Vëmendje të veçantë i kushtohet faktorëve që i siguruan pafajësinë e tij: statusit shoqëror të privilegjuar, lidhjeve me elitat, marrëveshjeve korruptive me prokurorinë dhe dobësive sistematike të drejtësisë amerikane.

Algoritmi kundër bullizmit në shkollë

Sunce i životna energija čovjeka

Sunce i životna energija čovjeka

Uloga bake u proširenoj porodici

Uloga bake u proširenoj obitelji

Mrznja i sunce